محوطه سازی


به زبان ساده می توان محوطه سازی را چگونگی بکار بردن و جانمایی المان های مختلف مورد نیاز در یک فضا تعریف کرد. شاید در نگاه اول تصور این باشد که جدول بندی و مشخص کردن فضای سبز و راه ها تعریف مشخصی از محوطه سازی باشد، اما این چنین نیست و تمامیی موارد بالا تنها اجزائی از عملیات پیچیده محوطه سازی می باشند .بعنوان مثال در محوطه سازی یک شهرک مسکونی بایستی تمامی موارد وضوابط مباحث مختلف مسکن و شهرسازی در کنار طراحی زیبا وچیدمان مناسب بکار برده شود که از این موارد می توان به جانمایی نقاط امن، دسترسی های مختلف، فضا سازی های مناسب با جمعیت، و تراکم کلی فضا اشاره کرد
بعنوان نمونه دیگر می توان به محوطه سازی ویلا اشاره کرد که در کشور ما در حال افزایش می باشد. در محوطه سازی ویلا و باغ ها بایستی به زیبایی در کنار ایمنی و استاندارد بودن آن توجه نمود. به عنوان مثال استفاده از استخر در ویلا خود شرایط وضوابطی دارد که حتما بایستیی در طراحی اولیه لحاظ گردد که متاسفانه امروزه مشاهده می شود در ویلاسازی که در کشور ما انجام می گیرد کمتر مورد توجه قرار می گیرند .
در محوطه سازی باغ ها هم تقریبا این چنین موارد بایستی لحاظ شده و در طراحی های تخصصی استفاده شوند .
پلان محوطه سازی نقشه ای است که در آن نوع و موقعیت درختان،روش گل کاری،باغ آرایی و محوطه سازی،محل ساختمان ها،نوع حصار کشی،نوع وکف سازی مسیر های سواره و پیاده و…نشان داده می شود .



مفهوم فضای سبز
فضای سبز بر خلاف معنایی که ممکن است در ذهن ایجاد کند تنها محلی دارای درخت و گیاه نیست بلکه نماد سمبلی از تفکرات فرهنگی و اجتماعی یک جامعه است. .مکان ظهور فضای سبز تنها پارکها را در بر نمی گیرد بلکه باغها،باغچه های خصوصی،نوار سبزز حاشیه شهر ها و حتی خیابانها و گورستانها را نیز شامل می شود. همین طور فضاهای سبز اماکن فرهنگی (کتابخانه ،تاتر،سینما،..)، اماکن مذهبی ،محلی برای انواع بازیها و ورزشهای مختلف ، محلی برای الهام گرفتن از طبیعت جهت سرودن شعر ،نقاشی ،عکاسی ،… را نیز شامل می شود.در واقع طراحی سبز یک مفهوم کلی در مبحث طراحی است که دامنه گسترده ای را شامل می شود و در اواخر دهه ۸۰ ظهور کرده است.در حقیقت اندیشه سبز یک موج بین المللی به طرفداری از موضوعات زیست محیطی است که از فجایع مختلف انسانی مانند نشت رادیو اکتیو و مواردی از این قبیل گرفته شده است .

در این بین روند طراحی فضای سبز همواره مسئله ای بوده است که ذهن معماران را به خود مشغول داشته است.گروهی ارزشهای فلسفی و آزادیخواهی خود را به میدان طراحی آوردند و نقاشیهای روی بوم و مجسمه سازی را به قلمرو زمین کشاندند و باز گروهی که غالبب معماران را نیز شامل می شود هندسه را در کار خود دخیل داده و نیز گروه دیگری با عقایدی بر خواسته از طبیعت. بر این باورند که ایده های خود را از طبیعت الهام بگیرند و در کار خود از نمونه های طبیعت الگو برداری کنند
به هر حال کیفیت طراحی فضای سبز چه از معماری ریشه بگیرد و چه کیفیتی ذاتی داشته باشد این دو مقوله نمی توانند جدا از یکدیگر وجود داشته باشند.فضای سبز اجزای زنده ای را شامل می شود که پیوسته تغییر می کنند و دوره انتقالی آنان نیز باید به عنوان عامل مهمی در طراحی در نظر گرفته شود .